از سال 2021، مریخنورد Perseverance ناسا دستاوردهای تاریخی متعددی از جمله ارسال نخستین ضبطهای صوتی از سطح مریخ را به ثبت رسانده است. اکنون، نزدیک به پنج سال پس از فرود بر سیاره سرخ، این کاوشگر به موفقیت مهم دیگری نیز دست یافته است. در ماه دسامبر گذشته، Perseverance با موفقیت مسیری را در بخشی از دهانه Jezero طی کرد که توسط چتبات Claude متعلق به شرکت Anthropic طراحی شده بود؛ رخدادی که نخستین استفاده رسمی ناسا از یک مدل زبانی بزرگ برای هدایت این ربات هماندازه یک خودرو محسوب میشود.
بین 8 تا 10 دسامبر، Perseverance حدود 300 متر (تقریباً 437 یارد) را در میان میدان سنگی روی سطح مریخ طی کرد؛ مسیری که توسط Claude نقشهبرداری شده بود. همانطور که قابل انتظار است، استفاده از یک مدل هوش مصنوعی برای تعیین مسیر این مریخنورد به سادگی وارد کردن یک فرمان واحد نبود. همانگونه که ناسا توضیح میدهد، هدایت Perseverance حتی برای انسان نیز کاری پیچیده است.
به گفته ناسا، هر حرکت مریخنورد باید با دقت فراوان برنامهریزی شود تا دستگاه دچار لغزش، واژگونی، هرزگردی چرخها یا گیر افتادن نشود. به همین دلیل، از زمان فرود این کاوشگر، اپراتورهای انسانی آن با وسواس فراوان و با استفاده از ترکیبی از تصاویر ماهوارهای و تصاویر دوربینهای خود مریخنورد، نقاط مسیر یا به اصطلاح «رد خردهنان» را برای دنبال کردن تعیین میکردهاند.
برای آنکه Claude بتواند این وظیفه را انجام دهد، ناسا ابتدا ناچار شد Claude Code، عامل برنامهنویسی Anthropic، را با سالها داده و زمینه اطلاعاتی مربوط به مریخنورد تغذیه کند. پس از آن، کلود فرآیند نقشهبرداری را بهصورت مرحلهبهمرحله و نظاممند آغاز کرد و مسیر را با کنار هم قرار دادن بخشهای دهمتری از نقاط مسیر طراحی نمود، مسیری که در ادامه آن را بازبینی و اصلاح میکرد.
با توجه به حساسیت بالای مأموریت، مهندسان آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) ناسا پیش از ارسال دستورات به Perseverance، خروجی مدل را بهطور کامل بررسی کردند. تیم JPL نقاط مسیر پیشنهادی کلود را در شبیهسازی که بهصورت روزانه برای تأیید فرمانهای ارسالی به مریخنورد استفاده میشود، اجرا کرد. در نهایت، ناسا اعلام کرد که تنها تغییرات جزئی در مسیر پیشنهادی کلود اعمال شده است؛ از جمله یک اصلاح که به دلیل دسترسی تیم به تصاویر سطحی بود که در مرحله برنامهریزی در اختیار کلود قرار نداشت.
به گفته ناسا، براساس برآوردهای مهندسانش، استفاده از کلود به این شیوه، زمان برنامهریزی مسیر را تا نصف کاهش می دهد و یکنواختی حرکتها را افزایش دهد. صرف زمان کمتر برای برنامهریزی دستی خستهکننده — و زمان کمتر برای آموزش — به اپراتورهای مریخنورد اجازه میدهد حرکتهای بیشتری انجام دهند، دادههای علمی بیشتری جمعآوری کنند و تحلیلهای گستردهتری انجام دهند.
