ماهوارهی نقشهبردار فراخورشیدی گذران (TESS) ناسا، دو سیاره را کشف کرده که ناسا آنها را “پفآلودترین” جهانهای یافتشده تا به امروز مینامد. اگرچه این سیارات به اندازهی غولهای گازی منظومهی شمسی ما هستند، اما آنقدر سبک و هواکش هستند که چگالی آنها ظاهراً با پشمک (نبات) قابلمقایسه است. یکی از سیارات با نام TOI-791 b تقریباً به اندازهی مشتری است، اما تنها سه درصد از جرم آن را دارد. در همین حال، سیارهی دوم با نام TOI-791 c حتی از مشتری بزرگتر است، اما تنها 5.9 درصد از جرم آن را داراست. این سیارات توسط تیمی به رهبری جورج دانسفیلد از گروه فیزیک دانشگاه آکسفورد کشف شدند که دادههای ارائهشده توسط تس را مطالعه کردند. دانسفیلد بیان کرد:
ما تنها از تعداد انگشتشماری از سیارات فوقپفآلود آگاه هستیم و این واقعیت که این دو سیاره در یک منظومهی ستارهای قرار دارند، حتی نادرتر است.
استیو هوول، دانشمند تحقیقاتی مرکز تحقیقاتی ایمز ناسا، توضیح داد که اعتقاد بر این است که تشکیل سیارات بزرگ، محرک تکامل منظومههای سیارهای است، بنابراین “مطالعهی بیشتر این سیارات به اندازهی مشتری، اما با جرمی بسیار کمتر از مشتری، از ارزش بالایی برخوردار است.” ناسا فضاپیمای TESS را در سال 2018 برای شناسایی سیارات خارج از منظومهی شمسی، پرتاب کرد. این تلسکوپ به دنبال سیارات فراخورشیدی در منطقهای 400 برابر بزرگتر از منطقهای است که مأموریت کپلر پوشش میداد.
تاکنون، تس 7931 نامزد سیارهی فراخورشیدی یافته است که از این تعداد، 897 مورد تأیید شدهاند. برای این منظومهی سیارهای خاص، تس توانست 1122 روز داده را در طول هفت سال جمعآوری کند. براساس این دادهها، محققان به این نتیجه رسیدند که این سیارات فوقپفآلود دارای مدارهای غیرمعمول طولانی هستند که آنها را به یافتههایی حتی نادرتر تبدیل میکند. آنها همچنین در مداری به دور ستارهی خود قفل شدهاند که باعث میشود بر یکدیگر کشش وارد کنند.
این امر بر زمانبندی عبور آنها از مقابل ستارهی میزبان تأثیر میگذارد و این تغییرات، چیزی است که دانشمندان برای محاسبهی جرم آنها استفاده کردند. با این حال، هنوز چیزهای زیادی دربارهی این سیارات ناشناخته باقی مانده است. ناسا میگوید محققان امیدوارند اطلاعات بیشتری در مورد ترکیب شیمیایی جو آنها، نحوهی تأثیر چرخش بر شکل آنها و در نهایت، نحوهی تشکیل سیاراتی مانند آنها که به سیارات «پنبهای» معروفند، به دست آورند.
