در پست رسمی گوگل در مورد تغییرات جدید اندروید 17، به این قابلیت اشارهای نشده است، اما جدیدترین نسخهی این سیستمعامل شامل پشتیبانی از کدک LHDC نسخه 5 میباشد. کاربران تیزبین ردیت برای اولین بار چند ماه پیش در نسخهی بتا 3 اندروید 17 متوجه این ویژگی شدند، اما اکنون نسخه پایدار آن برای گوشیهای پیکسل گوگل، در اختیار کسانی قرار گرفته که از نسخههای بتا عبور کردهاند.
برای اطمینان از فعال بودن نسخهی 5 کدک LHDC، ممکن است لازم باشد به Developer Settings مراجعه کنید. برای این کار، به مسیر Settings، سپس About phone رفته و چند بار روی گزینهی Build Number ضربه بزنید. با این کار یک اعلان دریافت کرده و گزینهی جدیدی در تنظیمات ظاهر خواهد شد. پس از ورود به تنظیمات توسعهدهندگان، به دنبال گزینهی Bluetooth Audio Codec بگردید. آیا عبارت LHDC v5 در آن نمایش داده میشود؟ اگر خیر، روی آن ضربه بزنید تا فهرستی از کدکهای موجود مشاهده شود.
لازم به ذکر است که بسیاری از هدفونهای بلوتوثی هماکنون از نسخه 5 این کدک پشتیبانی میکنند (برای مثال، هدفون Nothing Ear (2) که سه سال پیش معرفی شد و همچنین مدلهای جدیدتر مانند OnePlus Buds 4 از سال گذشته). برخی از گوشیهای موبایل نیز پیش از این از نسخهی 5 پشتیبانی میکردند، اما واضح است که گوشیهای پیکسل چنین قابلیتی نداشتند. اگر هدفونهای شما دارای برنامهی همراه هستند، بررسی کنید که آیا گزینهی Hi-Res Audio در آن وجود دارد یا خیر.
در حالت ایدهآل، این قابلیت را با موسیقی با کیفیت بالا، به عنوان مثال از یکی از سرویسهای استریمینگ دارای حالت بیاتلاف (Lossless) مانند اپل میوزیک یا اسپاتیفای، آزمایش کنید. نسخه 5 کدک LHDC امکان اتصال با تأخیر کم 80 میلیثانیه (که حرف “L” در “LHDC” مخفف آن است) را با نرخ بیت تطبیقی از 128 کیلوبیت بر ثانیه تا 900 کیلوبیت بر ثانیه فراهم میکند. همچنین میتوان نرخ نمونهبرداری (sampling rate) را تا 96 کیلوهرتز افزایش داد.