1

متا به‌تازگی نخستین عامل هوش مصنوعی خود با نام Muse را عرضه کرده است. مانند عامل‌های هوش مصنوعی شرکت‌های دیگر، فهرست کارهایی که Muse قادر به انجام آن‌هاست بسیار طولانی است. این عامل می‌تواند در وب جستجو کند، به‌صورت آنلاین خرید انجام دهد، فرم‌ها را پر کند، برای سفر برنامه‌ریزی کند، ایمیل ارسال کند، رویدادها را زمان‌بندی کند و بسیاری کارهای دیگر را انجام دهد.

Muse می‌تواند به مجموعه‌ای از سرویس‌های شخص ثالث مانند گوگل و اسپاتیفای متصل شود. همچنین همان‌طور که Vishal Shah، معاون محصولات هوش مصنوعی متا، به من گفت، از آنجا که Muse می‌تواند “نرم‌افزار خودش را بسازد”، قادر است وظایف پیچیده‌تر و چندمرحله‌ای را نیز انجام دهد. اما یکی از جالب‌ترین جنبه‌های رویکرد متا این است که این شرکت بر قابل‌دسترس‌تر بودن Muse نسبت به عامل‌های دیگر پلتفرم‌ها تأکید کرده است.

این عامل به‌گونه‌ای طراحی شده که برای استفاده از آن “هیچ تجربه فنی” لازم نباشد؛ متا امیدوار است این موضوع به Muse کمک کند تا به افرادی برسد که شاید در غیر این صورت به چنین فناوری‌ دسترسی نداشته باشند. در ادامه، هر چیزی را که برای استفاده از Muse و به‌کارگیری آن در کارهای روزمره خود باید بدانید، توضیح خواهیم داد.

شروع کار

Muse محصولی مجزا از اپلیکیشن فعلی Meta AI است و در کنار نسخه وب، اپلیکیشن‌های اختصاصی برای iOS و اندروید نیز دارد. برای استفاده از Muse نیازی به حساب فیسبوک یا اینستاگرام نیست، اما کاربران باید یک حساب Meta داشته باشند. در نسخه وب، فرایند ورود تنها با وارد کردن شماره تلفن انجام می‌شود و Muse حساب‌های مرتبط کاربر را نیز به‌صورت خودکار شناسایی و متصل می‌کند.

پس از ورود، یکی از نخستین درخواست‌های Muse از کاربر، انتخاب نام برای عامل هوش مصنوعی است. متا همچنین امکان تغییر آواتار عامل را فراهم کرده است. پیش از شروع کار با Muse، بهتر است ابتدا تنظیمات آن را بررسی کنید. یکی از مهم‌ترین گزینه‌هایی که ممکن است بخواهید تغییر دهید، اجازه استفاده متا از تعاملات شما با Muse برای آموزش مدل‌های هوش مصنوعی این شرکت است.

برای غیرفعال کردن این قابلیت، وارد تنظیمات Muse شوید، به بخش “Data Controls” بروید و گزینه “Help improve our AI models” را غیرفعال کنید. در ادامه، توصیه می‌شود بخش “Permissions” را نیز بررسی کنید. در این قسمت می‌توانید مشخص کنید Muse برای انجام اقداماتی که به دسترسی به وب یا سرویس‌های شخص ثالث نیاز دارند، چه زمانی باید از شما اجازه بگیرد. تنظیم پیش‌فرض متا به‌گونه‌ای است که Muse برای “برخی اقدامات” نیازمند دریافت تأیید کاربر باشد.

این شرکت می‌گوید سازوکارهای حفاظتی داخلی Muse به شکلی طراحی شده‌اند که عامل در موقعیت‌هایی که “رضایت اهمیت دارد” از کاربر اجازه بگیرد و در سناریوهای “کم‌خطرتر” به‌صورت مستقل عمل کند. با این حال، این رویکرد به میزان زیادی به توانایی هوش مصنوعی متا در تشخیص درست موقعیت‌های کم‌خطر وابسته است. به بیان دیگر، کاربر باید تا حدی به قضاوت عامل درباره پیامدهای اقداماتش اعتماد داشته باشد.

از سوی دیگر، خود متا نیز هشدار داده که Muse ممکن است دچار خطا شود؛ موضوعی که با توجه به ماهیت سیستم‌های عامل‌محور هوش مصنوعی، دور از انتظار نیست. به همین دلیل، اگر کنترل بیشتر بر اقدامات Muse برایتان اهمیت دارد، منطقی است تنظیمات بخش Permissions را روی گزینه “Always Ask” قرار دهید. البته این تنظیم ممکن است در استفاده روزمره باعث افزایش تعداد درخواست‌های تأیید و در نتیجه ایجاد اصطکاک در تجربه کاربری شود. در چنین شرایطی، می‌توانید در ادامه سطح دسترسی‌ها را تغییر دهید و اجازه دهید Muse برای برخی اقدامات مشخص، به‌صورت مستقل عمل کند.

اتصال اپلیکیشن‌های شخص ثالث و کارت‌های اعتباری

برای استفاده از Muse، الزاماً نیازی به اتصال آن به سرویس‌های دیگر ندارید؛ با این حال، در صورت انجام ندادن این کار، قابلیت‌های عامل تا حدی محدود خواهد شد. از طریق بخش “Connectors” در منوی تنظیمات می‌توانید فهرست اپلیکیشن‌ها و سرویس‌های شخص ثالثی را که Muse امکان دسترسی به آنها را دارد، مشاهده کنید. در این بخش نیز بهتر است با احتیاط عمل کنید و تنها دسترسی‌هایی را فعال کنید که با سطح اعتمادتان به عامل همخوانی دارند.

همچنین گزارش های منتشر شده که برخی کاربران برای عامل خود یک حساب Gmail مجزا ایجاد می‌کنند تا Muse بتواند به ایمیل‌ها دسترسی داشته باشد، بدون اینکه به صندوق ورودی اصلی آن‌ها متصل شود. در نهایت، انتخاب سطح دسترسی مناسب بر عهده خود کاربر است و باید بر اساس میزان اعتمادی که به عملکرد عامل دارید، انجام شود. اگر قصد دارید Muse را به سرویسی متصل کنید که در فهرست ارائه‌شده از سوی متا وجود ندارد، همچنان احتمال زیادی وجود دارد که بتوانید این اتصال را برقرار کنید.

متا می‌گوید Muse می‌تواند به هر سرویسی که یک API عمومی ارائه می‌دهد، متصل شود؛ هرچند ممکن است برای راه‌اندازی این ارتباط، انجام برخی مراحل به‌صورت دستی ضروری باشد. برای مثال، از Muse بپرسید “آیا امکان اتصال آن به حساب Notion من وجود دارد یا خیر”. Muse نیز مراحل لازم برای ایجاد این اتصال را از طریق Notion توضیح می دهد. اگر می‌خواهید Muse بتواند از طرف شما خرید انجام دهد، باید یک کارت اعتباری را به آن متصل کنید. این گزینه در بخش Wallet تنظیمات قرار دارد.

نکته مثبت این است که فرایند اتصال کارت از طریق Stripe انجام می‌شود؛ بنابراین Muse به شماره کامل کارت شما دسترسی نخواهد داشت. علاوه بر این، سازوکار این سیستم به‌گونه‌ای طراحی شده که پیش از نهایی شدن خرید، تأیید کاربر را دریافت کند. با این حال، مانند سایر اقداماتی که Muse می‌تواند از طرف کاربر انجام دهد، این قابلیت نیز بدون ریسک نیست. متا هشدار می‌دهد که Muse ممکن است اقداماتی غیرمنتظره انجام دهد و توصیه می‌کند کاربران عملکرد آن را با دقت زیر نظر داشته باشند.

با Muse چه کارهایی می‌توان انجام داد؟

پاسخ به این پرسش تا حد زیادی به نوع وظایفی که برای Muse تعریف می‌کنید و میزان راحتی‌تان در اعطای دسترسی به سرویس‌های دیگر بستگی دارد. با این حال، حتی اگر Muse را فقط به اپلیکیشن‌های متا مثل Facebook و Instagram متصل کنید، باز هم قابلیت‌های متنوعی در اختیارتان قرار می‌گیرد. یکی از کاربردهای عملی Muse، مرتب‌سازی محتوای ذخیره‌شده است. بسیاری از کاربران حجم زیادی ویدئو و پست در اینستاگرام ذخیره می‌کنند، اما به‌ندرت دوباره سراغ آن‌ها می‌روند.

بخش قابل‌توجهی از این محتوا را ویدئوهای آموزش آشپزی تشکیل می‌دهد که معمولاً با این هدف ذخیره می‌شوند که در آینده دستور پخت‌شان امتحان شود، اما اغلب این کار فراموش می‌شود. Muse می‌تواند تمام موارد ذخیره‌شده را بررسی کند، دستورهای غذایی را استخراج و در قالبی منظم، خوانا و قابل جستجو دسته‌بندی کند؛ به‌گونه‌ای که فهرست مواد اولیه، مراحل تهیه و لینک بازگشت به پست اصلی نیز در آن گنجانده شود.

نتیجه عملاً چیزی شبیه به یک کتاب آشپزی شخصی است که از محتوای ذخیره‌شده در اینستاگرام ساخته شده. Muse همین کار را برای پست‌های مربوط به رستوران‌ها نیز انجام می‌دهد و آن‌ها را بر اساس شهر دسته‌بندی می‌کند. متا برنامه‌ریزی سفر را یکی از کاربردهای اصلی Muse معرفی کرده است. این دستیار می‌تواند بر اساس زمان سفر و ترجیحات کاربر، از جمله تمایل به استفاده از پروازهای بدون توقف، چند گزینه پرواز پیشنهاد دهد و حتی یک ردیاب قیمت ایجاد کند تا هزینه‌ها را به‌صورت مستمر زیر نظر بگیرد.

اگر سفر شامل چند شهر باشد، Muse پیشنهادهایی برای ترتیب مسیر ارائه می‌دهد و گزینه بلیت چندشهری را نیز در نظر می‌گیرد تا بتوان سفر را در فرودگاهی متفاوت از مقصد اولیه به پایان رساند. هیچ‌یک از این قابلیت‌ها را نمی‌توان کاملاً شگفت‌انگیز دانست، اما امکان بررسی و پیگیری منظم مواردی مثل قیمت پروازها این مزیت را دارد که بخشی از فرایند تحقیق بدون دخالت مداوم کاربر انجام می‌شود.

هرچه بیشتر از Muse استفاده کنید، این عامل اطلاعات بیشتری درباره ترجیحات و نیازهایتان به دست می‌آورد. بخش “Ideas” نیز مجموعه‌ای از وظایفی را پیشنهاد می‌دهد که Muse احتمالاً می‌تواند در انجام آن‌ها کمک کند. برخی از این پیشنهادها عمومی‌اند؛ مثل مقایسه قیمت‌ها و خرید از میان گزینه‌های مختلف. برخی دیگر اما ارتباط بیشتری با علایق و فعالیت‌های واقعی کاربر دارند و بر اساس اطلاعاتی ارائه می‌شوند که Muse از تعاملات قبلی او کسب کرده است.

با وجود این، رعایت احتیاط همچنان ضروری است. نمونه‌های متعددی وجود داشته که عامل‌های هوش مصنوعی پس از دریافت دستوری ظاهراً بی‌ضرر، رفتاری فراتر از انتظار کاربر نشان داده‌اند؛ برای مثال در فرایند رزرو یک کلاس ورزشی. متا می‌گوید چندین لایه سازوکار حفاظتی در Muse تعبیه کرده، اما همچنان این احتمال وجود دارد که مشکلی رخ دهد یا عامل، یک درخواست را به شکلی متفاوت یا غیرمنتظره تفسیر کند. به همین دلیل توصیه می‌شود هنگام انجام وظایف، عملکرد Muse را بررسی کنید و مطمئن شوید اقداماتش با خواسته شما مطابقت دارد؛ حتی زمانی که عامل اعلام می‌کند در حال انجام کاری از طرف شماست.