مریخنوردهای ناسا از زمان فرود نخستین آنها بر روی سیاره سرخ در اواخر دهه 1990 میلادی، دستاوردهای بسیار چشمگیری داشتهاند، با این حال حتی جدیدترین اعضای این ناوگان نیز همچنان با محدودیتهای فراوانی مواجه هستند. از جمله آنکه سرعت آنها بسیار پایین است؛ “Perseverance” که ناسا آن را برجسته مینامد، در زمین هموار به حداکثر سرعتی در حدود یک دهم مایل بر ساعت (کمتر از 0.1 مایل بر ساعت) دست مییابد.
علاوه بر این، زمینهای ناهموار به چرخهای مریخنورد آسیب میرسانند و شیبهای تند همراه با موانعی چون سنگ و شن، چالشی جدی ایجاد میکنند که گاهی برای رسیدن به اهداف معین، نیاز به طی مسیرهای طولانی و دورزن دارد. اما در این هفته، ناسا پیشرفتهای خود را بر روی نمونه اولیهای با قابلیتهای پیشرفتهتر به نمایش گذاشته است: مریخنورد اکتشافی برای پیمایش زمینهای بسیار شیبدار یا به اختصار Ernest.
این آژانس فضایی، نمونه Ernest را در بیابان کلرادو مورد آزمایش قرار داده و رویکردهای جدیدی را که میتوانند برای مأموریتهای آینده بر روی مریخ و ماه به کار روند، بررسی کرده است. Ernest برخلاف مریخنوردهای فعلی که شش چرخ دارند، دارای چهار چرخ بوده و طول آن به چهار فوت میرسد، اگرچه نسخهای که برای یک مأموریت واقعی استفاده خواهد شد، دو برابر این اندازه خواهد بود. همچنین، این نمونه قادر است هر یک از چرخهای خود را به طور مستقل بلند کرده و بر روی موانع گام بردارد یا از روی آنها عبور کند.
به گزارش ناسا، در آزمایشهای اخیر در بیابان، نمونه اولیه در مدت هفت روز و در مجموع بیش از 37 ساعت حرکت، مسافتی در حدود 16 مایل را پیموده و به حداکثر سرعتی در حدود 0.6 مایل بر ساعت دست یافته است. جیمز کین، دانشمند سیارهشناسی آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) که بر روی مأموریتهای ماه کار میکند، در این باره گفت:
با این وسیله نقلیه میتوانید یک سفر علمی جادهای در سراسر ماه – یا مریخ – انجام دهید.
از زمان مریخنورد سوجرنر ناسا، مریخنوردها برای ثابت نگه داشتن وزن بر روی چرخهای خود، به سیستم تعلیق غیرفعال موسوم به سیستم راکر-بوگی متکی بودهاند. اما اکنون، مهندسان در حال آزمایش سیستم تعلیق فعال بر روی Ernest برای دستیابی به تحرک بیشتر هستند. ناسا توضیح میدهد:
دو اتصال موتوردار در قسمت جلو، یک گیمبال (مفصل همهجهته) را حرکت میدهند که به مریخنورد امکان میدهد با استفاده از الگوهای حرکتی مختلفی چون خزیدن، راهرفتن با چرخ و بالا رفتن از موانع حرکت کند.
این مریخنورد میتواند بسته به نوع وظیفه و نیاز انرژی، بین حالت تعلیق فعال و غیرفعال جابهجا شود و به لطف چهار چرخ فرمانپذیر خود، قادر به حرکت در هر جهتی است. از آغاز این برنامه در سال 2022 ، نمونههای اولیه متعددی از Ernest ساخته شده و تیم پروژه، نزدیک به یک دوجین پیکربندی مختلف از سیستم تعلیق فعال را مورد آزمایش قرار داده است. جدیدترین نسخه همچنین دارای «قابلیتهای ارتقاءیافته تصمیمگیری مستقل» است. هدف از توسعه Ernest، دستیابی به فناوریای برای مریخنوردهایی است که بتوانند نسبت به نمونههای پیشین، مسافت بیشتری را با سرعتی بالاتر پیموده و وابستگی کمتری به کنترلکنندگان انسانی بر روی زمین داشته باشند.
